حکایت ای کاش ها

این روزها وقتی می خواهم به ستاره ای در آسمان سلام کنم .....گریه ام می گیرد!

رستورانی در اعماق دریا

این روزها طراحان دکوراسیون از هر ایده ای برای کاربری بیشتر از محیط اطراف خود استفاده می کنند

.....

باران هم که نباشد چشمان تو خیس میشود من اسم اینها را می گذارم عشق تو هم اگر خواستی اینها را عاشقانه بخوان

چه خواهد شد!

کاش این روز ها عذابی را که خداوند وعده داده ...از آسمان بیاید

بی تو

بی تو نه بوی خاک نجاتم داد.....نه شمارش ستاره ها تسکینم.....چرا صدایم کردی چرا؟ این روزا این شعر (حسین پناهی) زیاد با خودم تکرار می کنم!

واگویه

قبل از هر چیز باید آدمی با خودش به آشتی برسد. باید ابتدا خودت را بشناسی و همانطور كه هست پذیرفته و آن را دوست داشته باشی تا بتوانی تغییرات لازم را به وجود آوری

مرا چه میشود

الان تهرانم.....شهری که مرا سرشار از حس نوستالژی میکند... شهری که هماره مرا به سوی خود می خواند نمیدانم چرا این شهر مرا در حیرانی خویش دفن می کند! مرا چه خواهد شد؟ آیا تقدیر مرا در اینجا دعوت به ایستایی می کند...